“Ik heb meer zin in seks dan hij”

Elke week beantwoordt seksuoloog Lisa van der Berg een vraag van een lezeres. Deze week: Nina (31) over haar hogere libido.

“Lieve Vonk,

Ik heb een probleem dat ik bij niemand durf te bespreken: ik wil vaker seks dan mijn vriend.

We zijn vier jaar samen. Ik zou wel elke dag willen, of minstens om de dag. Hij? Misschien één keer per week. Soms minder.

Ik voel me wanhopig. En ook… raar? Alsof er iets mis met me is. Want het hoort toch andersom te zijn? Mannen willen toch altijd?

Ik initieer bijna altijd. En steeds vaker zegt hij nee. Of ‘straks’ — wat dan nooit komt. Het voelt als afwijzing. Elke. Keer.

Wat is er mis met mij? Of met hem? Of met ons?

Nina (31)”

Lieve Nina,

Er is niets mis met je. Laat me dat voorop stellen. Je hebt een hoog libido. Dat is geen afwijking — dat is gewoon wie je bent.

Maar ik snap dat het niet zo voelt. Want we leven in een wereld die ons vertelt dat mannen altijd willen en vrouwen moeten worden overgehaald. En als jouw realiteit anders is, voelt dat verwarrend. Alsof je de verkeerde film binnen bent gelopen.

Het stereotype klopt niet

Hier is de waarheid: in ongeveer 30% van de heteroseksuele relaties heeft de vrouw een hoger libido dan de man. Je bent niet zeldzaam. Je bent gewoon onderdeel van een groep waar niemand over praat.

Mannen hebben niet “altijd zin.” Ze hebben stress, vermoeidheid, zorgen, lage testosteron, of simpelweg een lager baseline libido. Net als vrouwen. Omdat ze ook gewoon mensen zijn.

Het verschil in seksueel verlangen — de “desire discrepancy” — is de meest voorkomende seksuele klacht bij stellen. Het gaat niet over wie er gelijk heeft, maar over hoe je de kloof overbrugt.

Waarom dit zo pijn doet

Elke keer dat je initieert en hij nee zegt, voelt het als afwijzing. Niet alleen seksueel — persoonlijk. Alsof hij jou niet wil. Jouw lichaam niet wil. Jou niet aantrekkelijk vindt.

Maar dat is waarschijnlijk niet wat er aan de hand is. Zijn “nee” gaat over hem — zijn energieniveau, zijn hoofd, zijn stress. Niet over jou.

Het probleem is dat het niet zo voelt. En na honderd keer afwijzing bouw je een muur. Je stopt met initiëren om de pijn te vermijden. En dan hebben jullie helemaal geen seks meer.

Wat je kunt doen

Praat erover. Buiten de slaapkamer. Niet als verwijt (“waarom wil je nooit”), maar als observatie (“ik merk dat we verschillende behoeftes hebben, kunnen we het daarover hebben?”). Kies een neutraal moment — niet na een afwijzing.

Vraag wat hem wél opwindt. Misschien is het niet dat hij geen zin heeft, maar dat de manier waarop seks meestal gaat hem niet triggert. Vraag wat hij nodig heeft om in de stemming te komen.

Zoek naar compromissen. Misschien is volledige seks te veel voor hem op doordeweekse dagen, maar is hij wel open voor andere intimiteit. Samen douchen, elkaar aftrekken, orale seks — er zijn meer smaken dan alleen penetratie.

Neem jezelf serieus. Je hebt recht op een bevredigend seksleven. Masturbatie is niet “de mindere optie” — het is zelfzorg. En een vibrator is geen vervanging van je vriend, maar een aanvulling.

En hij dan?

Het zou ook goed zijn als hij onderzoekt waarom zijn libido laag is. Stress? Slaaptekort? Depressie? Medicatie? Lage testosteron? Soms is er een concrete oorzaak die aangepakt kan worden.

Maar — en dit is belangrijk — dat is zijn verantwoordelijkheid. Jij kunt het gesprek openen, maar je kunt hem niet dwingen om eraan te werken.

Wanneer het een dealbreaker is

Seks is belangrijk. Voor jou duidelijk wel. En als jullie er niet uitkomen — als hij niet wil praten, niet wil proberen, niet wil erkennen dat dit een probleem is — dan mag je jezelf afvragen of dit de relatie is die je wilt.

Seksuele incompatibiliteit is een legitieme reden om een relatie te heroverwegen. Je bent niet oppervlakkig als je dit belangrijk vindt. Je bent eerlijk.

Het punt

Nina, er is niets mis met je. Je bent een vrouw met een gezond, hoog libido — en je verdient een partner die dat waardeert, of op z’n minst bereid is om erover te praten.

Dat gesprek aangaan is eng. Je maakt jezelf kwetsbaar. Maar de alternatief — jarenlang gefrustreerd zijn en je afgewezen voelen — is erger.

Begin met praten. Kijk wat er mogelijk is. En onthoud: jouw verlangen is niet te veel. Het is precies goed voor wie jij bent.

Liefs,
Lisa