“Hoe vaak is normaal?”

Elke week beantwoordt onze redactie een vraag van een lezeres. Deze week: Naomi (24) over blowjobs.

“Hoi Vonk,

Ik heb een vraag waar ik me een beetje voor schaam, maar ik moet het even kwijt. Mijn vriend en ik zijn anderhalf jaar samen en ik geef hem regelmatig blowjobs. Niet elke dag, maar toch wel een paar keer per week — soms als voorspel, soms gewoon zo tussendoor.

Laatst had ik het erover met vriendinnen en zij keken me aan alsof ik gek was. ‘Zo vaak?’ zei er eentje. Een ander zei dat zij het alleen doet op zijn verjaardag of als ze iets goed te maken heeft.

Nu vraag ik me af: doe ik het te veel? Ben ik te… makkelijk? Ik vind het zelf niet erg om te doen, en hij is er duidelijk blij mee. Maar die reacties van mijn vriendinnen zitten me dwars.

Wat is eigenlijk normaal?

Naomi (24)”

Lieve Naomi,

Laat me beginnen met het goede nieuws: je bent niet gek. Je bent niet “te makkelijk.” Je bent niet abnormaal. Sterker nog — je zit onder het gemiddelde.

Ja, je leest het goed. Onder het gemiddelde.

De cijfers

Onderzoek onder stellen in langdurige relaties laat zien dat de gemiddelde frequentie van orale seks (van haar naar hem) rond de 2-3 keer per week ligt bij koppels in hun twintigers. Stellen die aangeven een “zeer bevredigend” seksleven te hebben? Die zitten vaak hoger.

Een paar keer per week is niet veel. Het is normaal. Jouw vriendinnen zijn de uitzondering, niet jij.

Wat je vriendinnen doen — alleen op zijn verjaardag of om iets goed te maken — dat is niet de norm. Dat is seks als transactie, als beloning, als iets wat je weggeeft in ruil voor iets anders. Dat is een andere dynamiek, en niet per se een gezondere.

Je schaamt je voor de verkeerde dingen

Je vraagt of je “te makkelijk” bent. Laten we daar even bij stilstaan. Wat betekent dat eigenlijk?

Te makkelijk zou zijn: iets doen wat je niet wilt, met iemand om wie je niet geeft. Dat is niet wat jij beschrijft. Jij beschrijft: iets doen wat je niet erg vindt (je woorden), met iemand van wie je houdt, waar hij blij van wordt.

Dat is niet makkelijk. Dat is genereus. Dat is intiem. Dat is een relatie waarin jij actief bijdraagt aan jullie seksleven.

Je vriendinnen die alleen op zijn verjaardag iets doen? Die behandelen blowjobs als een cadeau, iets bijzonders, iets zeldzaams. Maar hier is het ding: als iets zeldzaam is, wordt het ook een ding. Het krijgt gewicht, er zijn verwachtingen, het wordt awkward.

Als het gewoon is — normaal, regelmatig, onderdeel van jullie leven — dan is het licht. Geen big deal. Gewoon iets leuks wat jullie doen.

Even rekenen

Laten we praktisch zijn. Een blowjob duurt, wat, vijf tot tien minuten? Laten we zeggen vijf minuten, drie keer per week. Dat is vijftien minuten per week.

Vijftien minuten.

Weet je hoeveel tijd je besteedt aan de afwas? Aan scrollen op je telefoon? Aan Netflix kijken? Aan gesprekken met diezelfde vriendinnen die jou raar aankijken?

Vijftien minuten per week voor een gelukkige partner en een betere relatie. Dat is de beste tijdsinvestering die je kunt maken.

Je besteedt waarschijnlijk meer tijd aan het kiezen van een serie dan aan dit. En wat levert die serie je op? Niks. Wat levert dit je op? Een man die naar je kijkt alsof je de beste vrouw ter wereld bent.

De echte vraag

Je vraagt “hoe vaak is normaal.” Maar dat is niet echt je vraag. Je vraag is: mag ik dit willen? Mag ik dit doen zonder me te schamen?

Ja. Ja, dat mag.

Je mag genieten van het geven van plezier. Je mag trots zijn op wat je doet. Je mag een vrouw zijn die haar partner oraal verwent zonder dat dat iets zegt over je waarde, je zelfrespect, of hoe “makkelijk” je bent.

Die vriendinnen van je? Misschien zijn ze jaloers. Misschien hebben ze zelf een raar idee over seks. Misschien zitten ze in relaties waar intimiteit niet vanzelfsprekend is. Dat is hun ding — niet het jouwe.

Mijn advies

Blijf doen wat je doet. Sterker nog: wees er trots op. Jij bent een vrouw die weet hoe je een man gelukkig maakt, en die dat ook daadwerkelijk doet. Dat is niet iets om je voor te schamen — dat is iets om te vieren.

En hier is nog iets: bied het zelf aan. Wacht niet tot hij vraagt of hint — neem het initiatief. “Kom, ik wil je pijpen.” Vier woorden. Zijn brein ontploft.

Waarom? Omdat het dan op jouw voorwaarden is. Jij kiest het moment, jij bepaalt wanneer en hoe. Dat is geen onderwerping — dat is controle. En het verschil tussen iets doen omdat hij het wil en iets doen omdat jij het wilt? Dat voelt hij. Dat maakt het tien keer zo heet.

En de volgende keer dat je vriendinnen raar kijken? Kijk terug en zeg: “Ja, zo vaak. En hij is er heel blij mee.”

Einde discussie.

Liefs,
De Vonk Redactie